Γλύπτης χρόνος

Τα αγάλματα τις νύχτες

σηκώνουν λίγη από την άσπρη σκόνη

και λικνίζονται

Σαν κύκνος που έχασε για λίγο

τα φτερά του

Και τα βρήκε πάλι μέσα στο φως

Δεν σε βλέπει ο χρόνος, είπες.

Και με την άκρη του χεριού σου

έφτιαξες τις ασυμμετρίες:

μαλάκωσες με τον αντίχειρα

τις πρώτες μου ρυτίδες.

Έβαλες χρώμα

με τα χείλη σου

στα όνειρά μου

και έκοψες σαν νήμα

με ένα ψαλίδι

την περασμένη μου ζωή.

Δες με. Δεν έχω ρούχα πια για να ντυθώ.

Τα χάρισα σε σένα.

Γιώτα Αθανασίου

από τη συλλογή Γλύπτης χρόνος, 2019

Εκδόσεις ΑΓΓΕΛΑΚΗ

Σχέδιο Γιώτα Βόνη