Χρόνου εγκώμιο

Καθρεφτίζεται το βλέμμα μου

στα μάτια σου

κι από κει

μυριάδες αντανακλάσεις κόσμων

αιωρούνται αλλεπάλληλες

κρεμάμενες

σε νεύρα φύλλων

σε κύματα φωτός

Νέφινη σάρκα

ο χρόνος

διαστέλλεται, συστέλλεται

   διασπάται

     αλλοιώνεται

Βυθίζεται

σε δεξαμενές ενοράσεων

Αντικατοπτρίζεται το πριν

στην κοίλη διαφάνεια του τώρα·

θωπευτικά κυκλώνει

τον μέλλοντα αιώνα

   και διαλύεται

Μπάζουν νερά τα είδωλα

μουδιάζουν τα όνειρα

συσπάται η ύλη

– λαξευμένες οι πέτρες του δειλινού

    σκαρφαλώνουν δέντρα στον ουρανό

Χριστίνα Γεωργιάδου
από τη συλλογή Γόος, 2019