
Φρέσκα μύγδαλα με πράσινο φλούδι οι
στίχοι.
Σπάζω το σκληρό τους περίβλημα.
Τσακίζω
τις λέξεις
να μείνει η κατάλευκη σάρκα.
Να μιλήσει σιωπή
η άσπρη
ψίχα.
Γάλα αλήθειας που πάγωσε.
Κόκαλα που τριζάτα ασπρίζουν στον
ήλιο.
Μα τι
πήγε στραβά; Ποιο
σπασμένο
κομμάτι, ποιος στίχος λειψός
στον
λαιμό καρφωμένος
με
πνίγει;
Φωτεινή Βασιλοπούλου
από τη συλλογή Αμείλικτο νερό, 2019
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου