Σαν απαγορευμένο παραμύθι

Στο επόμενο ποίημα

θα αντιγράψω τα πορτραίτα σου

και θα τα εκθέσω

σε μία πλάγια γραμματοσειρά

να τα θαυμάζουν οι μπαλάντες του Springsteen

καθώς πέφτουν τα μέλη μου

από τη σκαλωσιά κάποιας αδέσποτης κιθάρας

τα φιλιά θα έχουν ενσωματωθεί

στην απολιθωμένη βλάστηση που επέβαλλε

ο Νοέμβρης στα μαλλιά σου

ο χάρτης της πόλης θα ’ναι κόκκινος

απ’ την υπογραφή της φαντασίας μας

που ήταν τελεσίδικα ρεαλισμός

στο επόμενο ποίημα

όλοι οι φάροι θα ακτινοβολούν

σε μήκος κύματος αόρατο από στίχους

επιβεβαιώνοντας

πως

ένα φιλί είναι αρκετό για να φωταγωγήσει

το πιο αμείλικτο πρόσωπο του χρόνου

Χρήστος Κάρτας

αδημοσίευτο