Σφίγγεται το στομάχι
φωλιάζουν μέσα μου λύπες
απουσίες και ελλείψεις
σαν δυο εραστές βαθειά λυπημένοι
που στέκονται σφιχταγκαλιασμένοι
κάτω από έναν χλωμό φανοστάτη
στη λίμνη των Ιωαννίνων
μεσάνυχτα με την υγρασία
να νοτίζει ψυχές και σώματα
και μπουκώνουν τα μάτια με δάκρυα
που έχασαν τον χρόνο τους
και στοιβάζονταν από καιρό
διστάζοντας να βγουν στο φως
εκλιπαρώντας για μια δύναμη εξώθιησης
σαν την αληθινή αγάπη
ή
σαν τον έρωτα που σου αποκαλύπτει
ότι δεν ζούσες έως να τον βρεις
πάντα απροετοίμαστος, πάντα αγόρι
με μόνιμη την απορία στα μάτια.
Γιώργος Δουατζής
από τη συλλογή Το κόκκινο κασκόλ, 2016
φωλιάζουν μέσα μου λύπες
απουσίες και ελλείψεις
σαν δυο εραστές βαθειά λυπημένοι
που στέκονται σφιχταγκαλιασμένοι
κάτω από έναν χλωμό φανοστάτη
στη λίμνη των Ιωαννίνων
μεσάνυχτα με την υγρασία
να νοτίζει ψυχές και σώματα
και μπουκώνουν τα μάτια με δάκρυα
που έχασαν τον χρόνο τους
και στοιβάζονταν από καιρό
διστάζοντας να βγουν στο φως
εκλιπαρώντας για μια δύναμη εξώθιησης
σαν την αληθινή αγάπη
ή
σαν τον έρωτα που σου αποκαλύπτει
ότι δεν ζούσες έως να τον βρεις
πάντα απροετοίμαστος, πάντα αγόρι
με μόνιμη την απορία στα μάτια.
Γιώργος Δουατζής
από τη συλλογή Το κόκκινο κασκόλ, 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου