Και τ' άστρα πεθαίνουν

Σπάταλο άστρο η καρδιά,
ξόδεψε ασυλλόγιστα
ό,τι είχε και δεν είχε:
ήλιο, δάκρυα, υπομονή.

(Οι προδοσίες της βέβαια
συντόμεψαν τον ερχομό της στάχτης).


Χρήστος Τουμανίδης
Από το βάθος της αιτίας, ποιήματα (1978-2005)