Θρύψαλα ο ήλιος μέσα μου,
και η άνοιξη, φεύγει με το γκρι φουστάνι σου.
Ένα-ένα κατέρρευσαν όλα μου τα στηρίγματα.
(Ανυπόστατοι λόγοι και σαθρές αιτιάσεις!)
Κι όμως πιστέψαμε. Υπήρξαμε.
Ο κερδισμένος χρόνος στο χαρτί.
Χρήστος Τουμανίδης
Από το βάθος της αιτίας ποιήματα (1978-2005)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου