Λέξεις

Τα βράδια του χειμώνα κυλάν
Αλλιώς.
Μνήμες διάστικτες σαν αισθήματα.
Οι λέξεις δεν πλάνευαν ποτέ.
Εμείς πάλι
Τις βλέπουμε ανήμποροι.
Πώς λάμπουν τόσο στο ημίφως;
Κάτω από τα σκεπάσματα μετράω
Τον ψίθυρο μιας ανάσας.
Κλείνει ο ορίζοντας ή μού φάνηκε;
Όσο περισσότερο σωπαίνω
Τόσο τρυπώνεις στις φλέβες μου
Ή γίνεσαι αέρας στα μαλλιά μου.
Στενεύει ο κόσμος των λέξεων.
Βαθαίνεις μέσα μου
Τόσο απόλυτα μακρινός
Όσο μια παλιά οπτασία
Που επανέρχεται.


Αριάδνη Πορφυρίου
από τη συλλογή Ελλάμψεις, 2018