Κρύφτηκες
Μαζί με
τα παλαιολιθικά κοχύλια
Κόλλησες
πάνω στο βράχο
Θυμάσαι
άραγε;
Μονάχα
με κοίταζες
Μετά
ήρθε το υπέρτατο,το αέναο
Το
άπλετο
Το
ασυμβίβαστο
Τώρα
χάθηκες μέσα σε καθαγιασμένα χώματα
Θα σε
βρω την αυγή
Εκείνη
την υπέροχη ώρα με τις μαβιές γραμμές
Που εσύ
κολλάς στη σκέψη μου
Και ο
ουρανός χαράζει
Μαριάννα Γεωργοτά
αδημοσίευτο

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου