έμαθα πως
ρωτούσες για μένα
το σιωπηλό μου φόρεμα
κρατώντας
αγκαλιά
όμως κανείς δε με γνώριζε
μνήμη
από χίλια σκοτάδια το σώμα μου
από λάθος στεριά
απαντούσα
ποτέ ξανά
ύστερα πάλι
έμαθα πως ρωτούσες για μένα
άλλάζοντας θέση
στα δέντρα του κήπου
κι η γάτα
σκαρφάλωνε στην πάλιά πολυθρόνα
κι έτρωγε το φεγγάρι
κι όλο σε κοίταζε
κοίταζε
το σιωπηλό μου
το φόρεμα
με ματια κλειστά
Νιόβη Ιωάννου
από τη συλλογή Εις άτοπον, 2017
ρωτούσες για μένα
το σιωπηλό μου φόρεμα
κρατώντας
αγκαλιά
όμως κανείς δε με γνώριζε
μνήμη
από χίλια σκοτάδια το σώμα μου
από λάθος στεριά
απαντούσα
ποτέ ξανά
ύστερα πάλι
έμαθα πως ρωτούσες για μένα
άλλάζοντας θέση
στα δέντρα του κήπου
κι η γάτα
σκαρφάλωνε στην πάλιά πολυθρόνα
κι έτρωγε το φεγγάρι
κι όλο σε κοίταζε
κοίταζε
το σιωπηλό μου
το φόρεμα
με ματια κλειστά
Νιόβη Ιωάννου
από τη συλλογή Εις άτοπον, 2017

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου