Περπατώ εδώ και χρόνια
ανυπόδητη,
ματώνοντας
πάνω στα θρύψαλα
της ψυχής μου.
Νόμιζα πως
με στενεύουν
τα παπούτσια μου.
Γελάστηκα.
Δανείστηκα το όνομα
μιας άλλης που φαντάστηκα
πως ζει.
Δεν ξύπνησα ποτέ.
Πολυξένη Αδάμ - Βελένη
Από τη συλλογή Κλεψίτυπον (2002-2005)
(Περιλαμβάνεται στην έκδοση Το λίγο του χρόνου, 2017)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου