Ένα φιλί ποτέ δεν είναι αρκετό
ακόμα κι αν μπορεί να ζωγραφίσει
ανάγλυφα τα χείλη κατακόκκινα
το πρόσωπό σου, το λαιμό μετά τους
ώμους,
σαν άνεμος ζεστός στην πόλη τα
μεσάνυχτα
ή σαν τα κύματα που φτάνουν και χτυπάνε
ξανά, ξανά, ψιθυριστά, μέχρι να πουν
με χίλια ψέματα γλυκά το παραμύθι
το πλανεμένο της αγάπης και του έρωτα
τα μυστικά που μια λυτρώνουν, μια
πονάνε.
Δημήτρης Παπακωνσταντίνου
από τη συλλογή Ψιθυριστά στο φως, στο έρεβος, 2016

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου