Τα
ποιήματα
Ως
εύπλαστη ύλη
Σαν τα
βότσαλα ταξιδεύουν
Της
θάλασσας
Σε
βυθούς σιωπής ταξιδεύουν
Μαζί με
τους χτύπους της καρδιάς
Με του
έρωτα τα χρώματα
Και της
σοφίας τα πολύτιμα πετράδια
Που
προκαθόρισε ο δημιουργός.
Σε
φουρτουνιασμένη άβυσσο ταξιδεύουν
Ωσότου
η περιπέτεια να λειάνει το σώμα τους
Και τότε
τα κύματα
Στις ακρογιαλιές
τα εναποθέτουν
Και στο
φως.
Κι
επάνω στη σκληρή πια επιφάνεια
Τα περιστέρια κουβαλούν
Τα χελιδόνια χτίζουν
Κι ανάβουν πράσινα κεριά
Και κόκκινες λαμπάδες.
Νίκος Νικολάου - Χατζημιχαήλ
από τη συλλογή Πικρόλιθος, 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου