Χωρίς μια λέξη συνάντησης

Γεράσαμε

Μέσα στις εποχές 
και τα χρόνια

Χωρίς μια λέξη συνάντησης

Το θαύμα κι εγώ

Τα βράδια ξεσπάω
σε αναφιλητά νοσταλγίας
για όσα έζησα 
μόνο στα όνειρα

Κι όλες οι πολύτιμες
προφάσεις μου
για ό,τι δεν καταχτήθηκε
έχασαν πλέον την αιχμή τους

Ένοικος του μαρασμού
που σκοτώνει αργά
και με επιμέλεια 
κάθε ελπίδα.

Υπομένω τη δίκαιη
θηριωδία της μοναξιάς

Απαρηγόρητος του αναμενόμενου.

Γιάννης Τόλιας

από τη συλλογή Ασκήσεις συναισθήματος, 2013