Μπαίνοντας είδα Καραβάτζιο
στο ένα του χέρι το κεφάλι πάλι
στάζονταςστο άλλο του χέρι το πινέλο
ως η άλλη δυνατότητα
μαύρο το φόντο έξω απ’ τον πίνακα
να
απλώνεταιπιο πέρα να χτυπούν φτερά που ετοιμάζονται
φλόγες που σχίζουν το σκοτάδι
κι αν όλα κάποτε κατέρρευσαν
σαν σχέδια από κάρβουνο που θραύονταιαυτός εκεί: κορμιά να κείτονται
να κόβονται
να ράβονται
και μέχρι τέλους στο ασήμι
να γυαλίζουν
μες στα νερά της νύχτας ταξιδέψαμε
γύψινα αγάλματα ένας πολτός
και μόνο στάχτη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου