το
πρώτο μάθημα
ονομάζεται
απώλειαπου σε σφραγίζει
με πυρωμένο σίδερο
μικρό κι ανυπεράσπιστο
αν
είσαι δυνατός και επιβιώσεις
θα
συνεχίσεις τις σπουδές σουδιαβάζοντας βιβλία
μα πάντα ρίχνοντας κλεφτές ματιές
στο νηπιαγωγείο της γειτονιάς
και στ’ ασημένια φύλλα της ελιάς
κάτω από το μπαλκόνι σου
αυτά
και ο έρωτας
θα
σε οδηγήσουνκαι ίσως κάνουν κάποτε
τα ανοιχτά σου τραύματα ν’ ανθίσουν
δεν
μένει παρά να κοιτάζεις
το
θηρίο στα μάτιακαθώς σου πίνει κάθε μέρα το αίμα
στο μονοπάτι προς μια κορυφή
που δεν υπάρχει
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου