μεσίστια
την ημιθανή
μνήμη
Όμως εγώ
όλο το βράδυ
Θα πίνω
να μεθώ
Την τρικυμισμένη
θάλασσα του κορμιού σου
Κι ούτε ένα άγγιγμα
να με διασώσει
και να με παραδώσει
στη σωτήρια λέμβο
της αφής σου.
Γιάννης Τόλιας
από τη συλλογή Λυσίπονον, 2008
Συγκεντρωτική έκδοση Ό, τι άγγιξα κι ό, τι θυμάμαι
(ποιήματα 1981 - 2011), 2011
Κορμί του πόθου δυνατο πνιγμένο στο αλκοόλ ντυμένο με βαρειά τσιγάρα και το σωμα το δικό σου να λείπει, ω ποσο λείπει, τώρα που η ανασα μου γινεται η κόλαση η καφτη. Χαραζει το αισθημα σαν τατουαζ των λέξεων ο Γιάννης !
ΑπάντησηΔιαγραφή