τι σκοτεινό ποτάμι η μνήμη
για να πνιγείς ή ν' ανασάνεις
ν' απλώσεις ένα χέρι στο κενό
τι μουσική πάνω στους τάφους
και τι πολύχρωμα φορέματα
τι θρίαμβος της καρδιάς
πικρός
σαν ένα χάραμα με δίχως φως
σαν ένα σούρουπο με δίχως νύχτα
σαν μια ζωή
τι άδειος ουρανός η μνήμη
κόκκινο σύννεφο που πάει να διαλυθεί
και λάμπει
Τόλης Νικηφόρου
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εμβόλιμον,
τεύχος 60, Χειμώνας 2010 - Άνοιξη 2011
τι όμορφη η γραφή σου
ΑπάντησηΔιαγραφήμου έφτιαξε τη μέρα μου
σ' ευχαριστώ Poet
Το κατάφερα αυτό μέσα από τη θλίψη μου; Εγώ σ' ευχαριστώ, Silena μου.
ΑπάντησηΔιαγραφή