Όλα λευκά. Ο τοίχος
το φαρδύ μαξιλάρι
το σεντόνι τ' απέραντο.
Σα βορεινό, χιονισμένο
τοπίο. Κι απ' την καρδιά
του λευκού να προβάλλει
κλειστό μπουμπούκι ροζ
το πρόσωπό της.
Άνοιξε
τα δυο μάτια κι ήταν
σαν να πετάξανε
δυο πεταλούδες
πάνω απ' το χιόνι.
Γιώργης Μανουσάκης
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό, η λέξη,
τεύχος 201, Ιούλιος - Σεπτέμβιος 2009
τι γλύκα κι αυτό και το προηγούμενο
ΑπάντησηΔιαγραφήσαν άρωμα απο ..μανουσάκι !!
μια πολύυυυυ γλυκιά καλησπέρα !
Πολύ όμορφα και τα δύο, η μαγεία της στιγμής, το άρωμα και το χρώμα της αγάπης σε χιονισμένο τοπίο!!!
ΑπάντησηΔιαγραφή..όμορφο βραδάκι σε όλους!
Ναι, φεγγαρόλουστη (παραλλαγή του «φεγγαρόφωτη»), ένα διακριτικό ποιητικό άρωμα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι, Μargo μου, η μαγεία της στιγμής και της αντίθεσης που αιχμαλωτίζεται στις λέξεις και έτσι αναβιώνει.
Καλό βράδυ και στις δυο σας.
Tι γλύκα και ομορφιά!
ΑπάντησηΔιαγραφήΠανέμορφες εικόνες ξετυλίγονται...
Καλή σου μέρα, Τόλη μου!
Καλή σου μέρα, Ουρανία μου. Έτσι είναι, σε λίγο οι πεταλούδες θα προσελκύσουν και την Έλενα που τις έχει ως έμβλημά της.
ΑπάντησηΔιαγραφή