Η αρχιτεκτονική της λάσπης

Η λάσπη εδώ με δάκρυα
έχει γίνει
(Μπωντλαίρ)

Φωλιά μου κρατήσου ψηλά από το έδαφος

Θα 'ρθει χειμώνας

Θα 'ρθει πάγος

και μελανόφτερη

θα 'ρθει η νύχτα

Κρατήσου φωλιά μου από το σίγουρο κλαδί

Γιατί με άχυρα

και με χώμα

και με δάκρυα

πλάθεται τούτη η λάσπη

Ω πόσο ασταθείς είναι οι φωλιές

και πόσα τρόπαια έχει η πτώση

Σε δείπνα μυστικά να έβλεπες

πώς τ' απολαμβάνουν τα μυρμήγκια

Κάθε μυρμήγκι ξέρει

Εύα Λιάρου-Αργύρη
από τη συλλογή Συμπλοκή παραστάσεων, 1997

Πηγή: Translatum, ΟΙ ποιητές της Θεσσαλονίκης