Άναψαν όλα τα φώτα της άνοιξης.
Μυρίζω τριαντάφυλλα στα λόγια σου
ξέρεις, πανάλαφρα κοιμήθηκα χτες βράδυ.
Τα τίναξες όλα στον αέρα
έτσι όπως ήθελα να μου συμβεί
έτσι όπως ήθελα να γίνω στάχτη.
Τώρα ζω σ' ένα άδειο αυτονόητο
μ' ένα περίεργο αίσθημα ανάγκης.
Εσύ με πίστεψες, εσύ με πιστεύεις.
Όχι πως είμαι κανένα σπουδαίο βατραχάκι,
απλώς μια χαρούμενη στιγμούλα
από ξαφνικούς πήδους καμωμένη.
από τη συλλογή Αιώρηση επί χάρτου, 2002
Είναι εκπληκτικό πόσο σπουδαίος νιώθει κανείς όταν είναι ερωτευμένος και βρίσκει ανταπόκριση. Βρίκεται στην κορφή του κόσμου, ας είναι και για μία μόνο στιγμή.
ΑπάντησηΔιαγραφήEρωτευμένος αλλά και καλός ποιητής, όπως είναι η Ρουμπίνα. Γιατί η Ρουμπίνα έχει μια εντελώς προσωπική φωνή που αξίζει να προσεχτεί και να προβληθεί με εντιμότητα και γενναιοδωρία.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚατά τα άλλα, προσοχή στον δαίμονα. Τυφλώνει και, όταν δεις τη βρωμιά, η πτώση σου από την κορυφή του κόσμου είναι οδυνηρή.
Μα, το λένε και τα καλά βιβλία, όπως μας έλεγε ο φιλόλογός μας στο σχολείο. «Τυφλούμενοι περί το φιλούμενον»
ΑπάντησηΔιαγραφήΜωρέ, όλα τα λένε τα βιβλία αλλά, σ'αυτές τις περιπτώσεις, μαθαίνεις την αλφαβήτα απ' την αρχή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΝαι, κάθε φορά. Δεν είναι απίστευτο;
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαθόλου απίστευτο. Είναι ένα τσαφ, μετά φουντώνει η φλόγα, γίνεται πυρκαϊά, καίει, καίει και σιγά-σιγά σβήνει. Εκτός αν προστεθεί η εκτίμηση, η τρυφερότητα, κάτι βαθύτερο, οπότε γίνεται αγάπη και διαρκεί.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαι τότε αρχίζεις να μαθαίνεις το αλφάβητο της αγάπης. Μερικοί όμως δεν το μαθαίνουν ποτέ.
Μερικοί είναι πραγματικά άτυχοι, αφού δεν καταφέρνουν να το μάθουν. Ευτυχώς που υπάρχουν κι εκείνοι που θέλουν και μπορούν.
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ γιαγιά μου μού είχε πει να μην πιστεύω τα λόγια της νύχτας. Η μέρα με το φως της τι λέει;
ΑπάντησηΔιαγραφή