
Κρυστάλλινοι απόηχοι του μαγεμένου νου
σαν Αφροδίτες αναδύονται από τα μάτια σου
οι στίχοι μου
Και δένονται, χάντρες χρυσές
στο θόλο του ουρανού
για να υμνήσουν τη μοναδική
τη σπάνια τύχη μου
να' ρθεις
όσο ακόμα υπάρχω
Στέργιος Βαλιούλης
από τη συλλογή Περιθωριακά, 1982
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου