
Αφήνεις το σκοτάδι χλιαρό
να διαδραματίζεται αυτόνομο στα χείλη σου.
*
Η αλληγορία ενός σεληνιακού τοπίου
μέσα της.
*
Στα δόντια γυαλικά του ευκάλυπτου.
Παγωμένες μυρσίνες.
*
Φρούτα μαύρα, έως τότε μαρμάρινα.
*
Σιγά σιγά εμφανίζεσαι
σαν στιγμιαία φωτογραφία:
κομμάτια φως στα δέντρα.
Δημήτρης Καλοκύρης
από τη συλλογή Η Αργοναυτική εκστρατεία, 1996
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου