Αυτά που δεν

Στα μαύρα σήμερα!

Πενθείς;

«Ναι καλή μου.»

«Πάλι; Τι;»

«Πενθώ

αγάπες που δεν έζησα

τους έρωτες που τρέχοντας προσπέρασα

πενθώ τα σώματα που δεν αγκάλιασα

αλλά και όσα έμβρυα αγάπης

από τα σπλάχνα μου ξερίζωσα

μ' αναίμακτες εκτρώσεις

ή με τριών αστέρων αγκυλώσεις.

Πενθώ...

Τι; Γιατί δεν μιλάς;»

«Τίποτα. Μόνο να!

Τα μυρμήγκια, τα δέντρα, τα πουλιά,

ο τζίτζικας, που ένα καλοκαίρι είν’ όλη του η ζωή

δεν αναλώνονται στο να πενθούν το χθες

αλλά: ανέμελα βιώνουν τη στιγμή

χωρίς να χαραμίζουν το τώρα

αναπολώντας ή θρηνώντας το παρελθόν.

Ό,τι πέρασε πάει, πέρασε. Αγκάλιασέ το.

Δικό σου είναι κι αυτό.

Έλα, ζήσε το σήμερα, τώρα

εμπιστεύσου, χαίρε

έτσι ώστε αύριο

όχι μόνο να μην πενθείς το χτες

αλλά μ’ ευγνωμοσύνη όχι μόνο έζησα,

επιτέλους ζω να λες!»

Γιώργος Ρούσκας

από τη συλλογή Ερώ, 2017