μοναχικός
και αδύναμος
γράφω
μάταιες λέξεις
λέξεις
βουβές και χάρτινες
για
κείνους που μιλάνε άλλη γλώσσα
εκείνους
που δεν ξέρουν να διαβάζουν
γράφω
για τους απόκληρους
και
για τους καταδικασμένους
γράφω
αν και γνωρίζω
πως
η οδύνη ακυρώνει
κάθε
συνδυασμό των λέξεων
κάθε
αθώο ποίημα
κι
όταν ακόμη εκείνο σφίγγει τη γροθιά του
κι
όταν ακόμη ανώφελα δακρύζει
Τόλης Νικηφόρου
από τη συλλογή Φλόγα απ' τη στάχτη, 2017
στάση ζωής
ΑπάντησηΔιαγραφήνα αποδεχτείς τη ματαιότητα
το σκοτεινό μηδενικό
που καθημερινά στα βήματά μας ενεδρεύει
να ζήσεις πάντα διψασμένος
ερωτευμένος με τα θαύματα
λες κι είσαι δεκαοχτώ χρονών
λες και δεν πρόκειται αύριο
να γίνουν όλα στάχτη
ή ακριβώς γι' αυτό
όχι λοιπόν στη ματαιοδοξία
και ναι στα εκστατικά
στα θαμπωμένα μάτια
ναι στο μολύβι που επιμένει
ένα μολύβι που πεθαίνει
ανυπότακτο
Kαλημέρα, Ποιητή μου!
Καλημέρα, ρομαντική μου Ροζαμούνδη !! Μου αρέσει η επιλογή σου, θα αναρτήσω αργότερα και αυτό το αγαπημένο μου ποίημα.
ΑπάντησηΔιαγραφή