Δεν πειράζει αν τα λόγια ξεχαστούν, δεν πειράζει αν η σκηνή είναι άδεια, πολύ περισσότερο δεν πειράζει αν δεν υπάρχουν χειροκροτήματα... Όμως πάντα θα αιωρείται το ερώτημα: "ποιος έγραψε θλιμμένο επίλογο;"
Όμορφο και δικαιώνει τον τίτλο της συλλογής "Αθώες νοσταλγίες"
Δεν πειράζει αν τα λόγια ξεχαστούν, δεν πειράζει αν η σκηνή είναι άδεια, πολύ περισσότερο δεν πειράζει αν δεν υπάρχουν χειροκροτήματα...
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμως πάντα θα αιωρείται το ερώτημα: "ποιος έγραψε θλιμμένο επίλογο;"
Όμορφο και δικαιώνει τον τίτλο της συλλογής "Αθώες νοσταλγίες"
Ποιητή μας να είσαι καλά εύχομαι
Καλό βραδάκι:)
Όπως βλέπεις, Τζούλια μου, τα ποιήματά σου έφτασαν μέχρι τ' άστρα. Και άρεσαν !!
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρομαι και σ΄ευχαριστώ, Άστρια. Ένας θλιμμένος επίλογος φαίνεται να είναι η ζωή μας.