painting by Talking Jive
Τρυπώνω στα όνειρά σου
και αφήνω χαραμάδα
για να μπείς και σύ
στα δικά μου
εκεί συναντιόμαστε
χρόνια τώρα.
Εκεί αγαπιόμαστε
με πάθος, με τρυφερότητα,
καμμιά φορά, με απελπισία.
Κι' ύστερα,
όταν το ξυπνητήρι αναγγείλει
την καινούργια μέρα,
κλείνω τα μάτια
και σε σκέφτομαι
μέχρι να νυχτώσει
πάλι...
Τζούτζη Μαντζουράνη
αναρτήθηκε στο ιστολόγιο της ποιήτριας
http://pitsiloti.blogspot.com την 16.11.2013
Ένας γλυκός τρόπος ακόμη για να ειπωθεί το χιλιοειπωμένο.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟποία τρυφερότης...
Και θα ειπωθεί αναρίθμητες φορές ακόμη, πάντα σαν να πρόκειται για την πρώτη φορά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι εμένα με γοητεύει ο περίπου ιδανικός συνδυασμός πάθους και τρυφερότητας.