Ανανεώνουμε την εμφάνισή μας με μια φθινοπωρινή ζωγραφιά του Ντίνου Παπασπύρου κι ένα δικό μου φθινοπωρινό ποίημα. Με την επιμέλεια της Λίνας Παπαδοπούλου. Κι επάνω δεξιά, ένα χελιδονάκι που δεν αποδημεί ποτέ. Καλό φθινόπωρο, φίλοι μου.
Τι ομορφιά,τρυφερότητα,αγάπη,ελπίδα! Τόλη μου,στην υγειά σου και στη σπάνια καρδιά σου! Ντίνο,Λίνα,γιορτάζουμε το Φθινόπωρο με τα υπέροχα δώρα σας! Κερνάω κρασί και γεμίζω τα ποτήρια σας! Σας ευχαριστώ!
Ουρανία μου, πολύτιμο μέλος της παρέας μας, πίνω στην υγειά σου και στην ομορφιά σου. Και σε ευχαριστώ και εκ μέρους των άλλων. Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτόντον μάταιο κόσμο και τη δική μας ματαιότητα λιγότερο οδυνηρή, λίγο πιο παρήγορα ανθρώπινη. Καλή σου μέρα, γλυκιά μου.
Τι ομορφιά,τρυφερότητα,αγάπη,ελπίδα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΤόλη μου,στην υγειά σου και στη σπάνια καρδιά σου!
Ντίνο,Λίνα,γιορτάζουμε το Φθινόπωρο με τα υπέροχα δώρα σας!
Κερνάω κρασί και γεμίζω τα ποτήρια σας!
Σας ευχαριστώ!
Ισόβια μαθητεία στο θαύμα. Η πιο ελπιδοφόρα καταδίκη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμορφο φθινοπωρινό λιβάδι. Καληνύχτα, Τόλη.
Ουρανία μου, πολύτιμο μέλος της παρέας μας, πίνω στην υγειά σου και στην ομορφιά σου. Και σε ευχαριστώ και εκ μέρους των άλλων.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτόντον μάταιο κόσμο και τη δική μας ματαιότητα λιγότερο οδυνηρή, λίγο πιο παρήγορα ανθρώπινη. Καλή σου μέρα, γλυκιά μου.
Έτσι ακριβώς, Μαρία μου. Μαθητούδια ως το τέλος με θαμπωμένα μάτια. Καλή σου μέρα, ευχαριστώ.
ΑπάντησηΔιαγραφή