Δεν είμαι σπίτι για να στοιχειώνομαι
Ούτε παιδάκι για να φοβάμαι
Πλησίασέ με να δεις πώς υψώνομαι
Δως μου χαπάκια να δεις πώς κοιμάμαι
Δεν είμαι δωμάτιο για ν’ αερίζομαι
Ούτε και δέντρο για να ψηλώνω
Άγγιξέ με να δεις πώς ζαλίζομαι
Πες μου «όχι» να δεις πώς θυμώνω
Δεν είμαι άγγελος για να μη φθείρομαι
Ούτε και σίδερο για να μη σπάω
Κοίτα με πάλι, δες, διαμαρτύρομαι
Ψηλάφισέ με να δεις πού πονάω
Δεν είμαι απάντηση για να δίνομαι
Ούτε σπηλιά για να είμαι άδεια
Τύλιξέ με να δεις πώς ανοίγομαι
Κι άφησέ με να δεις τα σημάδια
Δεν είμαι άλλη για να με σέβεσαι
Ούτε είμαι λάθος για να λυπάσαι
Δεν είμ’ εκείνη που θα παντρεύεσαι
Ούτε εκείνη που θα θυμάσαι
Γιατί όλο χάνομαι μέσα στο πλήθος
Κι όλο γκρινιάζω και θυμώνω
Μέσα στα μάτια μου ζει ένας μύθος
Για να ξεχνάω να μεγαλώνω, να δυναμώνω,
να μετανιώνω…
Μαρία Δασκαλάκη
αδημοσίευτο
Με συγκίνησε και αυτό και το προηγούμενο πολύ ως γυναίκα ....
ΑπάντησηΔιαγραφήπολύ βιωματική και πολύ γυναικεία ποίηση...ίσως λίγο παραπάνω απ'ότι θα ήθελα πια...
Σε φιλώ πολύ γλυκά και...ξωτικά !!
Και μετά τα άτοπα; τι μένει; ο μύθος;
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε άγγιξε αυτό το ποίημα..
μου φούντωσε λίγο το θυμό μου βέβαια για πράγματα που έχω ανεχτεί...
Καλό βράδυ Τόλη..
Συμφωνώ μαζί σου, φεγγαρόλουστη. Εκεί που διαφωνώ είναι το φιλί. Άμα με φιλήσει ξωτικό, όλα τ' άλλα φιλιά θα μου φαίνονται μετά ανούσια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑυτά τα ρέκβιεμ είναι, έτσι κι αλλιώς, θλιβερές ιστορίες, Έλενά μου. Κι εγώ έχω θυμώσει με τον εαυτό μου για πράγματα που ανέχτηκα. Και ποιος δεν έχει; Κατά τη διάρκεια μιας ερωτικής σχέσης, βρισκόμαστε όλοι σε μια ιδιάζουσα ψυχολογική κατάσταση και τα εκ των υστέρων είναι ανώφελα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΩφέλιμα μόνο για την ποίηση. Καλό απόγευμα.
ειναι πολύ δυνατό ...
ΑπάντησηΔιαγραφήΧαίρομαι που σου αρέσει, μικρούλι ξωτικό.
ΑπάντησηΔιαγραφήη αιώνια πορεία της γυναίκας αλλά και κάθε ανθρώπου να βρει το πρόσωπο ανάμεσα στα προσωπεία που άλλοι μας χρεώνουν καθημερινά... ο αυτοπροσδιορισμός φαντάζει ολοένα και πιο δύσβατος στις μέρες μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμορφο ποίημα.
Πολύ σωστά, Αναστασία. Εσείς οι νέες ποιήτριες συχνά μιλάτε με πιο έντονη και καθαρή γλώσσα από τις παλιότερες. Καλημέρα.
ΑπάντησηΔιαγραφή