Αυτό το χούφταλο που βλέπετε
να περιφέρει τη σκιά του αγόγγυστα
στους διαδρόμους των νοσοκομείων
αναζητώντας με απόγνωση ένα βλέμμα
για να στηρίξει το γκρεμισμένο μπόι του
Αυτό το χούφταλο που λέτε
γέννησε τη Μέριλιν Μονρόε
τη Ρόζα Λούξεμπουργκ
το Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ
εσάς που με διαβάζετε
εμένα που γράφω
Θανάσης Μαρκόπουλος
από τη συλλογή Μικρές ανάσες, 2010
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΕίχα ανάγκη για μερικές λέξεις ποιήματος και πέρασα από τα μέρη σου! Με την ευκαιρία αφήνω και μια καλησπέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΙδιαίτερα ευπρόσδεκτη η παρουσία σου, κορίτσι της βιβλιοθήκης. Καλησπέρα, να είσαι πάντα καλά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜε βασανιστική φιλαυτία..
ΑπάντησηΔιαγραφήκρυμένη όταν είναι αναγκαίος ένας εγωισμός για κάποιον που "θέλει" να υπάρξει..
Την καλησπέρα μου Τόλη!
Καλησπέρα, Στρατή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Τόλη μου.
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολύ ανθρώπινο το μήνυμα των όμορφων τούτων στίχων του Θανάση Μαρκόπουλου. Είναι το είδος της ποίησης που με αγγίζει βαθιά.
Σίγουρα Τόλη μου θα πρέπει να έχεις ελαττώσει την ανάπαυση σου, αλλιώς δεν εξηγείται πως είναι δυνατόν να είσαι παρόν σε όλα τα διαδικτυακά στέκια και όχι μόνον.....
Κι εμένα με συγκίνησε το ποίημα, Τάσο μου. «Κοινή γαρ η τύχη ...»
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν είναι ακριβώς έτσι με το διαδίκτυο. Μπαίνω τώρα περισσότερο στο facebook (κανούριο κοσκινάκι μου) και είναι πολλές μέρες που δεν έχω δει τα ιστολόγια των φίλων. Ανάπαυση; Τι είναι αυτό;
Tόλη μου,συγκινητικό και ανθρώπινο το ποίημα.
ΑπάντησηΔιαγραφήΧούφταλο... λέξη που με φοβίζει...
Όσο για το facebook,σε χαίρομαι που είσαι μέσα και εκεί,όσο δεν φαντάζεσαι!
Φιλιά πολλά
Είμαι βέβαιος ότι θα γίνεις μια θελκτική ογδοντάχρονη, Ουρανία μου. Και υγιέστατη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜη χαίρεσαι και πολύ. Έβαλα άλλο ένα μπελά στο κεφάλι μου. Τόσο μεγάλο όσο δεν φαντάζεσαι.
Καλό βράδυ.