Δεν έχει ξαναγίνει εδώ.
Γλυκό Μαγιάτικο ξημέρωμα στη Χαλκιδικήτου Ντίνου Παπασπύρου (2007)
Το κόκκινο βάλαμε στην όψη φόρεμα
και στων βλεφάρων μας τη θλίψη
δίοδο δώσαμε στις πασχαλιές.
Στα χείλη άνθισε
ασυννέφιαστη του Μάη γαλήνη,
χυμός του εμείς.
Με φλόγα της νύχτας
το κενό από τη μέρα μετρήσαμε
κι αγνάντια στ' άστρα στις χούφτες κλείσαμε
τη μαγεία του όνειρου.
Το καλοκαίρι της φθοράς μας έζωνε.
Ντίνος Παπασπύρου
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Επίκαιρα,
τεύχ. 234, Ιαν. 1973
Aναφέρει ο Ντίνος : «Χούντα, απαγορεύσεις των πάντων, ακόμη και των τραγουδιών. Γλυκιά Μαγιάτικη νύχτα σε έρημη ακτή της Χαλκιδικής, ξεδώσαμε σχεδόν μέχρι το πρωί με τα απαγορευμένα του Θεοδωράκη. Την άλλη μέρα βγήκε από μόνο του αυτό το ποίημα».
ΑπάντησηΔιαγραφήΕνδιαφέρον να ξέρει κανείς αυτή τη μικρή ιστορία, συνηθισμένη άλλωστε την εποχή εκείνη (ακούτε εσείς μικρά που κλαψουρίζετε για παντεσπάνι;)
So good......
ΑπάντησηΔιαγραφήMύρισε ο τόπος πασχαλιές..
ΑπάντησηΔιαγραφήΚι είχα τόσα χρόνια να μυρίσω αυτό το άρωμα..και να θυμηθώ το χρώμα..
Παιδί ακόμη..
Καλημέρα σε όλους
Μακάρι να κλαψούριζαν για παντεσπάνι..
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα δυστυχως δεν έχουν ιδέα τι είναι..
ΟΤΑΝ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΟΛΑ....ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΙΠΟΤΑ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ..
Υποθέτω ότι όλα τα κακά κορίτσια είναι στη φυλακή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΌμως. Ακόμη κι ένας παλιός αμαρτωλός του τζόγου σαν κι εμένα, on line poker δεν παίζει. Ούτε με τις όμορφες, ούτε με την τράπουλα (και βεβαίως ούτε με τα ποιήματα). Είπαμε ρίσκο, είπαμε χαμένοι από χέρι αλλά όχι και χωρίς συγκίνηση !
Καλημέρα, ανώνυμη !
Μαρία μου, συμφωνώ μαζί σου. Όταν τα έχεις όλα, δεν έχεις τη συγκίνηση (εκεί εγώ). Έχει μωρανθεί το άλας της γης. Και τι να τα κάνεις χωρίς τη νοστιμάδα τους;
ΑπάντησηΔιαγραφή