Στην αρχή μούσα
Μετά άρχισα να γράφω
κι εγώ
Λεξούλα τη λέξη
να γίνει το ποίημα
Ποίημα το ποίημα
να σβήσω ως μούσα
σ' αυτό
Μα κάθε που γράφω
χωρίς να θυμάμαι
πως ήμουνα μούσα κι εγώ
Συντρίβομαι τόσο
και πλέον θυμάμαι
τον λόγο που γράφω
πως πια δεν υπάρχω
ως μούσα
θαρρώ
από τη συλλογή Ωδικά πτηνά, 2008
Kαι ποιος σου είπε να μεγαλώσεις, βρε Αριστέα μου; (Να σε λέω Αριστούλα όπως έλεγαν και τη μαμά μου;) Ποιος σου είπε από την επίζηλη ιδιότητα της μούσας να επιδιώξεις το μαρτύριο της ποιήτριας;
ΑπάντησηΔιαγραφήΔεν βλέπεις εμένα που από ποιητής γίνομαι τώρα ανώδυνος ανθολόγος;
Και μόλις μου έστειλες τα Ωδικά πτηνά σου, τα άφησα ελεύθερα στο κλαδί να κελαηδήσουν.
Έλα όμως που όταν είμαστε μικροί θέλουμε να μεγαλώσουμε... Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα. Ανώδυνε ανθολόγε (not).
ΑπάντησηΔιαγραφήΞέρεις ότι κάποια με είχε ειρωνευτεί που από ποιητής, λέει, έγινα ανθολόγος; Γι' αυτό το είπα. Λες και οι ποιητές πρέπει μόνο να εκθέτουν τον δικό τους κήπο, δεν μπορούν να εισέρχονται με ευλάβεια στα περβόλια των άλλων.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤι οδυνηρή ενηλικίωση αλήθεια ! Η Αριστέα την αντιμετωπίζει σκωπτικά, αιρετικά και με χάρη.
Της έγραψα σήμερα ένα γράμμα και της έστειλα ένα βιβλίο. Ελπίζω να την δούμε σύντομα στην ηλεκτρονική γειτονιά μας.