23.4.1993

τριαντατρία χρόνια ράγισα στις πέτρες
πέσανε και τα ράκη που φορώ
κρυώνω τώρα ανυπεράσπιστος μητέρα

λύσσαξε ο βοριάς που με φυσάει
πάντα ερημίτης πάντοτε ασκητής
οδεύω απ' την απόγνωση στο τέρμα

(θα γράφουν κι αύριο οι στίχοι μου στο μνήμα
μες στης ζωής το απόμακρο ακρογιάλι
θα επιστρέφω αφρισμένο κύμα

- θάλασσα στη φωνή σου θα πνιγώ !)

Κώστας Ριζάκης
από τη συλλογή Ο κυρίως ναός, 2006